Vanuit het noorden komen we met de auto aan bij de stad. We houden rechts aan en komen vanzelf langs de imposante Rhone te rijden. Net voor de stad is aan de rechterkant een mogelijkheid om snel even te parkeren voor het maken van een foto van de Pont St. Bénézet. Beter bekend als de Pont d'Avignon. Daarachter het silhouet van het pauselijk paleis.

Vlak beneden kabbelt de Rhone en geeft plaats aan vele woonboten. Ideaal oord om te wonen !
Dan gaan we verder en na 2 - 300 meter aan de linkerkant van de weg, is een groot parkeerterrein waar de auto gratis geparkeerd kan worden. Wij gaan rechtdoor en komen vanzelf onder de beroemde Pont d'Avignon door. Dan wordt het even een wirwar van wegen met één richtingverkeer en let goed op hoe het parkeren verloopt.
Een eerste poging mislukt, doordat we verkeerd afslaan.
Nieuwe poging dus.
Weer onder de pont door en voorbij de eerste vaste oever verbinding rijden we zonder het te willen een parkeergarage binnen.
Er is geen terugkeer mogelijk. Er is plaats op de eerste ondergrondse verdieping en een lift brengt ons weer omhoog.
We staan verdwaasd midden in de stad, in de Rue Joseph Vernet.
Een straat met dure kledingwinkels van beroemde huizen.

En gezellige drukbevolkte terrasjes. We zijn ons oriënteringsvermogen even kwijt en lopen prompt de verkeerde kant van deze mondaine straat in.
We kopen een kaart van de stad en met assistentie van enkele behulpzame scholieren weten we waar we ons bevinden. Dan blijkt dat we niet ver van het centrale punt van de oude stad zijn.
Het paleizencomplex van de eigenzinnige pausen.
Via het gebouw van het Opera Theater komen we op de Place de L'Horloge. Daar krijgen we direct al goede zin, want hier is het ultieme gevoel van een Franse vakantie merkbaar.
Veel, heel veel terrasjes zitten vol gezellige mensen.
Hier en daar een muzikant en leuke winkels. Links van ons kijken we een smal doorgangetje in en zien het imposante plein en de kathedraal tussen de gevels door.
Daar moeten we dus heen. Bovendien klinkt van daar erg gezellige muziek.
Het eerste terras ziet er zo uitnodigend uit, dat we het niet kunnen weerstaan en de nodige ambiance wekt onze eetlust op. Hier zitten we dan, op de Place du Palais.
Je kijkt hier werkelijk de ogen uit naar de meest gezellige zaken.
Maar vooral vrolijke mensen. Wat wil je ook: met zo'n strak blauwe lucht, 26 graden, Oleanders in volle bloei en een gezellig orkestje bij het terras.

Het volgende doel is een bezoek aan het Palais du Pape.
We steken het plein over, lopen de trap op en komen binnen. Het is een behoorlijke drukte hier. Je kan individueel je tocht door het paleis maken of in groepsverband met een gids. Wij kiezen er voor om onze eigen weg te gaan en krijgen een zogenaamde audiogids mee. We kiezen voor de Nederlandse taal en een bekende stem gaat ons van alles vertellen. Verdwalen kan hier niet, want er is een route uitgestippeld en door middel van touwen en heel veel strenge suppoosten is het niet mogelijk slinkse wegen te bewandelen. We komen met onze audiogids aan het oor direct weer buiten.
Maar nu op de binnenplaats.

We zijn hier op de Cour d'Honneur.
Dit is de het hart van van het jaarlijkse festival d'Avignon.
Dat wordt in juligehouden dus we zien alleen de opbouw van het spektakel. Voor een bezoek aan dit paleis is het goed dat je een goede gezondheid hebt, want er moet af en toe danig geklommen worden. Rolstoel rijders komen hier binnen niet ver.
Een bezoek aan dit gebouw kost zeker anderhalf uur, maar het is de moeite waard. Entree: € 11,50. O ja.... Er mag niet gefilmd of gefotografeerd worden.
Via de zijkant verlaat je gebouw weer en door een smal straatje, met gitaarspelende artiest, kom je weer op het grote plein terug.
Naast het Palais des Papas, ligt het congrescentrum en daarnaast weer de Kathedraal. Daarvoor moet je een beetje klimmen.
Je kan kiezen tussen de trap of een schuin oplopende weg.
Als je boven bent is een terugblik op het plein bijna indrukwekkend.
Je kan van hieruit het hele plein goed overzien.
Het toeristentreintje, de musea, de terrasjes en de vele toeristen uit alle windstreken van de wereld.
En, een nieuwe generatie Japanse toeristen.
Deze onderscheiden zich echt niet meer van Europeanen in hun gedrag. Keurige rustige mensen. Net als wij allemaal met een "digitaaltje" in de hand, maar nimmer brutaal of lomp.

Verder lezen: http://www.reisimpressies.eu/frankrijk-avignon.htm